Blog

  • 0

Hoe het begon (deel 3)

Om een beetje met de tijd mee te gaan kocht ik een DAF 77. Tenminste, zo zou ie waarschijnlijk destijds gaan heten. Door een opeenstapeling van fouten en gebeurtenissen werd de auto Volvo 343 gedoopt. DAF was niet meer…… Maar dol als ik was op de producten uit Born kocht ik dus zo’n Volvo met Variomatic. Ook deze werd in drie kleuren gespoten en in mijn archief vond ik slechts 1 foto.
343

Het was zo’n Volvo vol kinderziektes en vooral op elektrisch gebied haperde er regelmatig wat. Na een paar jaar hiermee gereden te hebben, werd het tijd voor iets meer PK’s. Het werd een Volvo 345 GLS met een heuse versnellingsbak en een 2 liter Volvo motor. Het bleek mijn slechtste Volvo ooit. Het leek alsof de auto van gerecyclede Alfa’s of Fiats was gemaakt.
Volvo345

Allemachtig, wat kon die auto roesten. Twee jaar oud en de gaten vielen in de deuren. Volgens de inspecteur van Volvo was dit bijzonder en alles werd onder garantie gerepareerd. De volgende auto kwam ook uit Born en was een Volvo 360 sedan. Een heuse ouwe-lullen-bak. Verschrikkelijke donkergroene kleur er op en rijden maar.

Volvo360
Na een jaar eindige het tijdperk van auto’s uit Born tijdelijk. Na een Ford Escort, een Datsun Silvia, een Volkswagen Polo en twee Golfjes zag ik op een zeker moment een donkerblauwe DAF coupe rijden in ons dorp. Hierover meer in deel 4.


  • 0

Hoe het begon (deel 2)

In die tijd leerde ik een vrouw uit Maastricht kennen die zwaar in de problemen zat. Na haar meegenomen te hebben naar huis ontfermden mijn ouders zich over haar. Dat deze kennismaking uiteindelijk twee DAF’s 66 zou kosten konden we toen nog niet weten. Voor de vrouw werd een huisje gevonden in Wapenveld en alles leek goed te gaan. Tot er op een dag een telefoontje kwam dat ze een poging tot zelfmoord had gedaan. Mijn vader vertrok met spoed in zijn DAF richting Wapenveld en ik –nieuwsgierig als ik was- volgde op vijf minuten afstand. Toen ik bij het zwembad aan de Revelingseweg de bocht om kwam wist ik niet wat ik zag. De rode DAF66 van mijn ouders stond rechtop in de lantaarnpaal, neus in de lucht en kont op de grond. Je hoefde geen vakman te zijn om te constateren dat de DAF total-loss was. Vader mankeerde niets dus gauw verder naar de woning van de vrouw. Die mankeerde ook niks dus alle haast was voor niets geweest.

Een paar weken later vroeg diezelfde vrouw mij of ze met mijn DAF naar Zwolle mocht. Ik gaf toestemming maar tien minuten later werd in gebeld dat er een ongeluk was gebeurd voor cafe Wagenvoort. Daar aangekomen zag ik mijn DAF staan met enorme schade en nog twee andere zwaar beschadigde auto’s. Het bleek dat er een auto de Groteweg was opgereden waar mijn Daf tegenaan was gebotst. Die kwam daarna dwars op de weg te staan waarna een auto vanuit de richting Zwolle er tegenop botste. Een groot aantal schrammen en een gebroken neus waren het gevolg voor onze kennis. En ik was mijn auto kwijt.


  • 2

Hoe het begon (deel 1)

Mijn Daf verhaal begint al vroeg in mijn jonge leventje. Als 13-jarige werd ik door alles wat bewoog aangetrokken en het duurde dan ook niet lang voor ik mijn eerste kilometers in een auto maakte. Helaas met bijna fatale afloop. Een buurvrouw had bij ons op het terrein haar okergele Daf 33 te koop gezet. De auto was van 1969 en in prima staat. Op een goede, of beter kwade dag, moest mijn moeder met mijn zusje naar de oogarts. Een ideale kans om eens een proefrit met de 33 te maken. De sleutels gepikt en met een goede vriend de stoute schoenen aangetrokken. Een andere vriend, een jaar ouder dan ik, met de eveneens gepikte Volkswagen Kever van mijn broer achter ons aan.
dafje1

Over de zandweg langs het water met zo’n 80 kilometer per uur. Dat moest wel fout gaan. Het wagentje raakte in een slip en dook vanaf de hoge wal met de neus in het water om vervolgens op het dak tot stilstand te komen. Door de klap was ik achterin de auto terecht gekomen en toen de auto vol liep was de paniek dan ook groot. Gelukkig bij de positieven gebleven zette ik mij schrap en trapte een achterzijraampje uit de rubbers naar buiten. Zo blauw als een Smurf klom ik met slechts een bloedneus op de kant om een dolblije vriend te ontmoeten. Hij was na de crash uit de Daf geklommen en later zelfs weer in het water teruggegaan om mij te zoeken…… Door een loonwerker werd de auto total-loss op het droge gezet. Mijn erg boze ouders wisten de financiele schade te beperken door de dagwaarde van de Daf vergoed te krijgen vanwege joyriding. Niet zo’n beste start dus van mijn Daf liefhebberij.

Toch was ik besmet met het auto(DAF)virus en tot mijn 18e was ik dan ook regelmatig met auto’s van diverse merken op de weg te vinden. Achteraf gelukkig dat het bijna altijd goed afliep. Na ooit nog eens een fietser te hebben geschept toen ik 14 was, behaalde ik op mijn 18e eindelijk mijn rijbewijs. De eerste auto was natuurlijk een DAF 55 die bij mijn baas -ik was inmiddels automonteur- was ingeruild. Voor driehonderd gulden was ik de trotse eigenaar van de sahara-kleurige 32-72-UK. Deze werd voorzien van een marathon-uitlaat en diverse voor die tijd nuttige accessoires. Het wilde haar was ik echter nog steeds niet kwijt en ik kwam dan ook regelmatig in de problemen door mijn rijstijl.
dafje2

In het centrum van ons dorp was een flauwe bocht en ik ontdekte dat wanneer je deze met 80 km/u nam de bandjes (135/14) onder de DAF gierden. Daarmee wilde ik de blits maken tegenover mijn vrienden die op het dorpsplein stonden. Natuurlijk ging het veel te hard en had ik er geen rekening mee gehouden dat het stoplicht, direct na de bocht, op rood stond en er vier auto’s stonden te wachten voor het rode licht. Remmen ging niet meer dus een ongeluk was onvermijdelijk. De enige uitweg was een muurtje bij het gebouw van de kerk, dus dan daar maar doorheen. Ik gooide het stuur om en remde uit alle macht. De DAF draaide 180 graden en stond opeens met de neus de andere kant op. Ik had niets geraakt, gaf gas en ontving applaus van mijn vrienden op het plein. Die dachten dat het allemaal zo door mij bedoeld was. Ik heb hen nooit laten merken dat ik stond te trillen op mijn benen. Toen ik later terugkwam op de bewuste plek zag ik een remspoor dat een de breedte van de band had, maar geleidelijk drie keer zo breed werd. Op de zijkant van de band waren alle letters en getallen verdwenen…..

Vele blije kilometers en een aantal aandrijfriemen later deed zich de kans voor een Daf 66 station te bemachtigen.

In de avonduren verrichtte ik in die tijd nog wel eens een klusje. Ook de eigenaar van de bewuste Daf kwam regelmatig langs. Toen hij op een dag een reparatie niet kon betalen stelde hij voor dat ik de auto dan maar zou houden. Dat betekende een nieuw begin maar het einde voor mijn trouwe Daf 55. Ik was echter niet tevreden en spoot de 66 Station in liefst 3 kleuren.
Daf24

Vanaf het zilverkleurige dak werden de flanken antraciet en langs de onderzijde uiteindelijk zwart. Het geheel werd afgerond met Volvo 66 bumpers en emblemen en GB velgen. Het karretje had eens een nieuw kenteken gekregen; 60-XV-69 en leek door kenteken en Volvo-uitstraling veel jonger dan hij in werkelijkheid was.
dafje4

Het vriendinnetje was erg onder de indruk en de slaapstoelen fungeerden -met haar- uitstekend. De bevestiging van die stoelen in de vloer van de Daf was helaas minder degelijk. Het duurde dan ook niet lang dat er aan de onderkant van de auto platen gelast moesten worden om de stevigheid terug te brengen. Dit tot grote hilariteit van mijn garage-collega’s.

dafje5
Daf23
Na zo’n anderhalf jaar met de auto gereden te hebben deed iemand uit een naburig dorp een goed bod op mijn auto met z’n sportieve uiterlijk. Ik ruilde de man zijn Daf 66 sedan van 1975 in. De nieuwe eigenaar van mijn trouwe 66 station genoot ondanks zijn leeftijd (zo’n 70 jaar) zichtbaar van alle aandacht met zijn verworven Daf.
De ingeruilde Daf, met EH middenin het kenteken, was voorlopig mijn vervoermiddel.


  • 8

Gezellig kletsen

Mocht je me zo uit de losse pols eens een e-mail willen sturen dan kan dat via het contactformuliertje, of je kunt hieronder een en ander geneuzel kwijt.

Ik vind het altijd fijn om reacties te krijgen op wat ik schrijf, en om het je makkelijk te maken kun je op verschillende manieren reageren — en bij een eventuele discussie betrokken blijven. Wel vraag ik je vriendelijk doch zeer beslist om het netjes en een beetje on-topic te houden. Reacties die nergens op slaan of me qua taal of inhoud niet aanstaan, verdwijnen subiet in de prullenbak. De enige die hier persoonlijke aanvallen mag lanceren ben ik. (Deze geniale tekst komt van DNZM)


  • 0

Welkom op DafCoupe.nl

Dafne en Dirkje, twee eigenzinnige dames waar rekening mee moet worden gehouden. Hier leest u alles wat we kwijt willen over onze belevenissen met onze Daf’s. Dafne, een Doblina-blauwe Daf 66 Marathon (6626) van 1973 was tot 2005 al in ons bezit en konden we in 2015 terugkopen. Dafne is 15 jaar geleden ingrijpend gerestaureerd en is na haar opknapbeurt in 2015 in originele staat, en dat willen we graag zo houden! Haar naam spreekt voor zich….

Dirkje is de Inferno-rode Daf 66 1300 Marathon (6646). Haar hebben we in juni 2009 gekocht en heeft haar naam gekregen als eerbetoon aan de in 2015 plotseling overleden vader van Elkana. Dirkje zal in de toekomst door ons worden gerestaureerd. Alles wat daar voor nodig is hebben we inmiddels op onze als magazijn ingerichte zolder liggen.

Bekijk onze site en lees hoe we besmet geraakt zijn met het ongeneeselijke Daf-virus, bekijk de foto’s en de filmpjes! Maar let op; het virus is besmettelijk en overdraagbaar. U bent gewaarschuwd!


Zoeken

Recente blogs

Paasritje met Dafne

Dafne is 45 jaar!

Fijne Feestdagen!

Weer een jaar voorbij…

De meiden stelen de show!

Gezellige IJsselclassics

Geen bericht, goed bericht?

Het begint er op te lijken

Fijne feestdagen

Bouw garage in volle gang

A-status voor Dafne

Nieuwe garage

Zomaar wat mooie plaatjes

Een echt Daf-weekend

Nog meer werk….

Werkzaamheden aan Dafne

Dafne thuisgekomen

Ritje met 6 zusjes!

Dubbel gevoel

Verse APK

Zonder woorden….

Gruwel: Achteruitrijden

Yes, stickers!

Restauratie uitgesteld

Een splinternieuwe Vario

Gratis wasbeurtje

Mooie Dag Holland Dag

Toch maar een ander

Werkzaamheden Variomatic

Ook op cassette!!!!

Eerste investeringen

Bijna brand

Aviodrome Lelystad

Auto’s uit Born

De YA 66 verprutst

Gezellig kletsen